10 years ago,

"Ten years from now, make sure you can say that you chose your life, you didn’t settle for it." — Mandy Hale

10 years ago, 19 ako nun. Pero yung gusto ko ikwento, 20 years old ako bilang 30 na ko next year. I had this class in college, marketing grad nga pala ko. Hello sa MK 4-4s classmates ko, baka tanda nyo to. Di ko na matandaan yung setting, kung anong subject tsaka kung sinong prof ko nun, pero babae to.

Pinakuha kami ni Ma'am ng yellow paper at pinasulat nya yung mga gusto namin maachieve in 20 years. Of course, 20 lng ako, wala naman ako ibang gustong makuha kasi hindi ako pinalaking materialistic ng mga magulang ko but I can clearly remember lahat ng naisulat ko dun, nakadepende sa pagiging abogado ko.

Sobrang gusto kong maging abogado na lahat ng gusto kong marating, maachieve, maranasan o makuha, kakabit nun yung titulong Atty.

Hindi ko pinangarap maging Fiscal, Judge o Justice. O maging PAO, magtrabaho sa law firm, maging corporate lawyer o kung ano pa man classification ng abogado na meron. Dumating nalang yung mga ganung classification nung tumatagal ako sa law school, palapit na ko sa finish line at nagiging abogado na ang mga kaibigan ko at napupunta na sa iba ibang field ng law.

Gusto ko lang magkaroon ng ATTY. sa pangalan ko pero madami pa kong gustung gawin bukod sa maging abogado. Kaya siguro hindi pa 'ko pinagbibigyan ni Lord.

10 years after, 30 na ko, can I say that I chose my life, I did not settle? Oo naman. I chose to study first and be a lawyer. May 10 years pa ko para iachieve yung iba pang naisulat ko sa papel na yun or pwede ko naman baguhin nalang dahil nagbabago ang mga bagay bagay sa pagdaan ng panahon. Bottomline, naging masaya ako in  those 10 years while achieving my goals.

28 months sana..

12:42 A.M

Perfect nga talaga lahat sa dream no? In my dream, masaya lang tayo lagi kahit nagaaway hindi naghihiwalay. Never ka nagsalita sakin ng masakit or nagsinungaling. 2 years and 4 months na sana. I love you.

When I dream about you - Gracenote

4:09 A.M

"I promise to build a new world, with you in the middle."

"Sa pagbalik, mananatili na sa piling mo. Mundo'y magiging ikaw."

Paulit ulit sa utak ko. Di ko nman pinakinggan. Actually, di ko na pinapakinggan. Akala ko pag nagsesend ka dati ng kanta, may meaning kasi baka di mo masabi in your own words mga nararamdaman mo, pero kanta lang pala talaga yun, nagandahan ka lang tapos pinarinig mo sakin.

Nag-ailove you ako sayo because totoo sakin. Kahit hindi tayo, sasabihin ko pa rin yan hanggang nararamdaman ko pa. When the time comes na hindi na, tatahimik nalang ako kesa magsinungaling pa sayo tulad ng paulit ulit mong gnwa sakin.

Bumalik ako Starbucks Hampton ulit. Dun ako nag-aaral. Ang sakit kasi madaming memories dun since 2016. Kunwari si Arian pa crush ko nun pero ikaw talaga, di ko lng masabi kasi akala ko identity crisis. Dun ko iniyak yung nararamdaman kong nawawala ka na sakin. Pero kelangan ko kayanin ulit kasi huli na 'to. Aalis na ko after.

I love you and I miss you. Magkita pa sana tayo ulit someday.

Differences..

I love weddings. I have always wanted to be a bride someday. Ang tagal ko ng obsessed sa weddings pero ngayon lang ako nakapanood ng filipino lesbian wedding. Naisip kita. Our could-have-been future. It's another reason why we never worked. We've never agreed to pretty much anything. Different values and different upbringing. Kahit nasa side mo ko, makakahanap ka pa din ng way to negate my opinion. Siguro nga nagpretend ako to be the kind of woman you want tapos hindi pala. I don't really know. Nakakahanap ka ng wala nman dun eh. Ikaw yung mahilig maghanap ng wala. I hope mahanap mo kung ano man hinahanap mo.

Closure please..

I'm in this constant agony of always wanting to be with you and pushing you away when you're here and I don't feel your love or affection. Minsan, pag bigla ka tumawag o nagtext o nagreply, gusto ko isipin na bumalik ka na sakin o kays di ka naman talaga umalis, tumahimik ka lang. Pero naiisip ko kasi na mas better ka dun at mas madami kang kayang gawin pag totoong mahal mo. Sabi mo kasi dati db, affectionate at touchy ka kapag mahal mo. Matagal ko na hindi naranasan sayo yun simula nung nagreview ako para sa 2016 bar, anong nagbago, hindi mo nga ako mahal talaga, jinustify ko lang ng sobrang tagal na baka busy ka kaya ganun ka sakin. Naalala mo nung una ako pumunta sa inyo? Pinagluto mo pa ko. Sabi mo nun natatakot kang mawala ako at hindi ka makapaniwalang nasa kwarto mo ko. Ayaw mo nga ako hawakan man lang kc bka maoffend ako db? Ano bang nagbago? Sagutin mo naman ako. Gusto ko na ng closure Ian. Kung mahal mo ko o hindi na, please sabihin mo sakin. Usap tayo. Harapan. Bigyan mo ko ng oras kahit para dito nalang. Please?

Nung inakala mong niloko kita, nagawa mo kong puntahan kc sabi mo gusto mong maging okay na para sa 4th Sunday. Isipin mo naman, 3rd take ko na, 2 buwan na yung nasasayang ko kasi hindi ako okay. Magulo yung utak ko. Kaya kita pinuntahan sa bahay nyo. Gusto ko na ng closure. Wala akong planong magovernight ulit sa inyo. Maawa ka naman sakin. Gusto ko na matahimik.

9:01pm

Para kong tanga, hnd na nakakatawa, nakakainis na no? Tagal ko na alam pero ayoko pa rin tanggapin. Paulit ulit lang naman. Hindi mo ibibigay sakin kahit kelan yung mga hinihingi ko sayo siguro bilang hindi mo naranasan yun at lalo dahil wala ka nun. Okay na ha. Wag mo nalang ako kausapin ulit kahit ako pa magumpisa. Dadating din ako sa puntong hindi na kita maiisip db? O maisip msn kita hindi na masakit. Taon siguro. Mas matigas ka sakin. Ikaw talaga yung heartless. Salamat nalang. Di na kita guguluhin.

Someday..

Di ko alam kung magkikita pa tayo pagkatapos nating maging abogado, sa oath taking or roll signing or sa practice pero sana one day magkita tayo bilaw ikaw na naabot na yung ikaw na gusto mong maabot at ako na nakarating na sa totoong ako tapos parang walang nangyari, babalik lng tayo sa dating tayo. Mahal kita. Naiintindihan ko na yung mga bagay na hindi ko maintindihan dati. Salamat sa 2 taon. Focus lng tayo sa mga pinakaimportanteng mga bagay ngayon. God bless us!

Closure..

I realized, kaya ganito ako kagulo, naghahanap ako ng closure. Hay. Kahit na ilang beses ko na sinabi sa sarili ko na di mo maibibigay yun, umaasa pa rin ako. Mahal kita. Sobra. Pero wala na yung tayo, matagal na. I'm so sorry napakaselfish ko. Di na kita pinatahimik kahit ilang beses ka ng lumayo. Di na ko magpapromise, gagawin ko nalang. Ingat ka lagi. Be happy. I just know you'll top the bar! Godbless us.

Slip..

Ang funny ng sitwasyon no? Ironic actually. Isang message mo lang, nagrereply agad ako, tumatawag pa. Tahimik ako pero di ka nawawala sa isip ko kahit anong busy ko. Ikaw pa rin una at huli kong naiisip. Hindi mo ipipilit yung sarili mo sakin kasi iyo pa rin ako eh.

Sabi mo, you will always have a soft spot for me. Gaano kaya kasoft yun? Nung tayo nga, I always had to second guess, di kita mapa-oo sa mga requests ko, ngayon pa kaya? Sana mawala ka na sa sistema ko para naman magawa ko na yung mga gusto kong gawin na pinangarap kong kasama kang gawin yun. Sana dumating na yung araw na hindi na kita mahal kasi bawat araw na nararamdaman ko pa rin na sobra kitang mahal, ang sakit. Na magkahiwalay na tayo ngayon, ang hirap. At wala ka na talagang pakialam sa akin, sobrang sakit.

Magiging maayos din yung pakiramdam. Naniniwala ako dyan. Pero di ko pa masabi kung kelan. Ayoko pumasok sa relasyon na wala akong maibibigay sa tao dahil nasayo pa rin lahat ng ako. Kaya pinipilit kong maging okay at mabuo ulit ng wala ka na. Sana unti unti ko ding makuha yung mga ako na naibigay ko sayo o kaya matutong iwan nalang sila sayo bilang di ka na magiging parte ng future ko.

Sana mahanap mo na yung pahingang hinahanap mo. I love you.